Lolitastijl: schattig maar verontrustend

Iedereen kent ze wel: de Japanse lolitameisjes. Wat begon als een popachtige straatmode wordt nu steeds meer als normaal beschouwd in Japan. Deze herfst waren tijdens Japan Fashion Week veel roze en pastel kleurige pofmouwen, grote strikken, witte paraplu’s enzovoort te zien. Maar is dit allemaal wel zo normaal?

Wil je meer weten over dit onderwerp, klik dan op deze link.

Het artikel bevat ook een interview met het lolitamodel Misako Aoki met daarin een lolita make-up tutorial.

F.A.C.T.S. 2010

Op zaterdag 23 en zondag 24 oktober was het naar jaarlijkse traditie tijd voor F.A.C.T.S., de beurs in België voor alles fantasy, anime, comics, toys en science-fiction. Voor de eerste keer was Nippon Zasshi als pers op deze beurs aanwezig.

Voor deze editie, die voor de tweede keer plaatsvond in Flanders Expo te Gent, was er een uitbreiding van 50% beloofd, wat de organisatoren met hun drie enorme zalen zeker hebben kunnen waarmaken. De eerste zaal bestond uit verschillende game-booths en het podium waar later op de dag de cosplay wedstrijd zou plaatsvinden. De tweede en de derde zaal waren gevuld met dealers met een grote variatie aan producten. In de laatste zaal stonden tevens de artiesten die hun eigen creaties – waaronder bladwijzers, posters, postkaartjes, ringen, halskettingen en meer – te koop aanboden. Aangevuld met een enorme massa bezoekers  was er meer dan genoeg te bezichtigen, gaande van het grote aanbod aan producten, tot decors uit bekende science-fiction series en spectaculaire cosplays.

Aruko:

Voorgaande jaren was ik als bezoeker aanwezig op F.A.C.T.S., waarvan twee keer op de oude locatie van het Citadelpark en met deze editie twee keer in Flanders Expo. Zodoende heb ik in de afgelopen vier jaar een enorme evolutie van de beurs gezien; elk jaar werd het groter en groter. Het eerste jaar was er slechts een beneden verdieping, het jaar daarop aangevuld met een bovenverdieping. Daarna verhuisde F.A.C.T.S. naar Flanders Expo, wat een grote groei met zich meebracht. Het idee dat de editie 2010 nog groter ging zijn, maakte me zeer nieuwsgierig. Groter was het zeker en vast, en niet alleen de hoeveelheid oppervlakte was gegroeid tegenover het vorige jaar, ook de hoeveelheid bezoekers was toegenomen. Elk jaar opnieuw kan ik niet anders dan me afvragen waar al die mensen toch vandaan blijven komen.

Ondanks de groei viel het me wel op dat het met momenten nog steeds moeilijk was om vlot door de zalen en de gangen te bewegen door de hoeveelheid bezoekers en omdat de verschillende booths toch nog redelijk dicht bij elkaar stonden. Vooral op zaterdag was dit best wel lastig, op zondag viel het beter mee omdat er toen toch wel aanzienlijk minder volk was. Nog altijd veel, maar minder. Ondanks het enorme aanbod aan producten, was er niet zo heel veel anime en manga te vinden. Het was er in redelijke hoeveelheid aanwezig, maar meer verspreid over verschillende booths die dan vaak ook andere dingen verkochten en de hoeveelheid Amerikaanse producten bleef overweldigend. Volgens mij waren de Super Dragon Toys (Brussel) en de Penguïn Village (Leuven) de enige winkels die uitsluitend manga en anime verkochten.

Veel bezoekers brengt natuurlijk ook veel cosplayers mee, en ik moet zeggen dat er op beide dagen echt wel geweldige dingen tussen zaten. Ook de Belgische lolita’s waren goed vertegenwoordigd aanwezig, hoewel er – wat ik persoonlijk best wel erg vindt – ook redelijk wat cosplay lolita te vinden was, iets waarover ik niet verder zal uitweiden.

Cosplay brengt me dan meteen bij de cosplay wedstrijd, die zowel op zaterdag als op zondag doorging.
Op zaterdag waren er echt enorm veel deelnemers. Iets te veel zelfs, want op het einde begon het me toch een beetje te veel van het goede te worden. Er moeten meer dan vijftig inschrijvingen geweest zijn en een inschrijving kan zowel een groep als een individu zijn, voor de drie categorieën – kinderen,  anime/manga/games, film/science-fiction/andere -. Ook hier waren er weer geweldige – en natuurlijk ook minder geweldige – dingen te zien, maar het viel wel op dat de dansjes tegenwoordig meer een trend zijn dan de toneeltjes die voordien vaker opgevoerd werden. Dat de cosplay wedstrijd met vertraging begon, was zowel een beetje ergerlijk als te verwachten. Deze keer viel tenminste niet het geluid uit halverwege iemands act. Wel was er een rookmachine dat voor een extra touch zorgde bij enkele acts, maar bij andere acts dan weer geheel overbodig en er soms zelfs te veel aan was.
Op zondag waren er aanzienlijk minder deelnemers, maar toch weer voldoende. De wedstrijd begon mooi op tijd en deze keer was Kiyoshi er zelfs in geslaagd van voor de dwanghekken terecht te komen in de plaats van er achter en met een massa volk voor zich, wat het maken van foto’s heel wat aangenamer maakte. Zelf stond ik dus voor de verandering ook eens op de eerste rij, wat een leuke verademing is wanneer men weet dat ik anders niets anders dan grote mensen voor me heb staan. Op zondag waren er meer toneeltjes dan de dag voordien en enkele deelnemers van op zaterdag – Ace Ventura Pet Detective en Miss Spok –  deden opnieuw mee met de wedstrijd.

Vorig jaar hadden we aan de organisatie gevraagd om ons de lijst met winnaars door te mailen – wat toen niet is gebeurd -, maar deze keer waren we zelf tijdig bij de prijsuitreiking aanwezig.

Zaterdag

Kinderen

Luitenant T’ika (Star Trek TOS)

Anime/manga/games

3de plaats: Kakashi (Naruto)
2de plaats: Eye of the North dancers (Guildwars)
1ste plaats: Team Awesome (Gurren Lagann)

Film/science-fiction/andere

3de plaats: Sarah en Jareth (The Labyrinth)
2de plaats:  Dead Snow zombie
1ste plaats: Cosplayers in Wonderland (Alice in Wonderland)

Zondag

Kinderen

op zondag waren er geen kinderen die deelnamen aan de cosplay wedstrijd

Anime/manga/games

3de plaats: Ikkaku (Bleach)
2de plaats: Megazord vs FFVI
1ste plaats: Seong Mi-na (Soul Calibur IV)

Film/science-fiction/andere

3de plaats: Mad Hatter (Alice in Wonderland)
2de plaats: Scarecrow (Batman)
1ste plaats: Necromancer (original character)

Wel waren er ook dit jaar weer enkele kleine minpuntjes te vinden, zoals te weinig zitplaatsen en te duur eten en drinken – van €3 voor een flesje water tot €3,5 voor frisdrank -. En hoewel ik zelf meer ga om vrienden terug te zien dan om effectief iets te kopen of gek te worden op de games, toch was F.A.C.T.S. ook dit jaar weer de moeite waard.

Kiyoshi:

Aruko heeft het meeste al besproken, dus als tevens gamer zijnde zal ik het nog kort over de Game Zone hebben: Dit deel van facts was in principe al jaren aanwezig, enkel kregen de games en aanverwanten dit maal een volledige zaal voor zichzelf (op het cosplaypodium na). Eerlijk gezegd, ik had het iets grootser verwacht. Na de aankondigingen hier en daar op het internet, zag ik sony echt tientallen gigantische 3D beeldschermen aanrukken waar alle huidige 3D titels op te spelen waren, zware gamingcompo’s op PC en console, leaderboards etc. Niet dat het slecht was, gewoon iets te veel gehyped vermoed ik…

De fotostand waarbij je een achtergrond kon laten inwerken met een greenscreen was wel origineel. Veel heb ik waarschijnlijk ook gemist door het nooit-overal-tegelijk-kunnen-zijn fenomeen, volgende keer 3 volle dagen FACTS?

Gundam Café Akihabara

Het was 1 juli, een donderdag, toen we naar het Gundam Cafe in Akihabara gingen. De enige referentie naar de locatie van het café die we hadden, was “ergens aan de brug aan het station van Akihabara, zo tegen het spoor”, wat niet meteen zorgde voor een “ahja, natuurlijk, daar”-gevoel, aangezien het spoor kruist met een ander spoor en dus ook vier bruggen heeft en meerdere ingangen van het station. Er waren dus te veel mogelijkheden en te weinig informatie. Uiteindelijk duurde het  -gelukkig voor ons- maar een kwartiertje voordat we het café gevonden hadden, dat zich blijkbaar bevindt aan het plein aan de “Akihabara Electric Town Exit” van de JR lijn. Het was ongeveer vijf uur in de namiddag, het warmste van de dag was al voorbij en we hadden net enkele uren in Ginza rondgelopen, dus we waren ook wel toe aan een verfrissing, een perfect excuus om het Gundam Café binnen te gaan.

De voorkant van het café, waar niet naast gekeken kan worden, is in complete Gundam-stijl, met boven de ingang de typische Gundam Maedate (een moderne versie van een helmwapen zoals de samoerai op hun helmen hadden -nvdr) dat iedereen wel bekend is. Op het eerste zicht leek het er redelijk rustig, dus gingen we naar binnen, langs de deur die niet naar het café leidde maar naar het mini-winkeltje dat er bij hoort en gevuld is met allerlei leuke Gundam hebbedingetjes, zoals stickers voor op de gsm, koekjes, etc. Echt goedkoop zijn die dingen niet, maar voor een echte Gundam fan maakt dat natuurlijk niet zo heel veel uit. Wij besloten toch eerst het café zelf eens te bekijken.

We kwamen binnen en zagen meteen dat het er bomvol zat. Enkele mensen voor ons werden naar een vrij tafeltje gebracht en even dachten we toch wel dat we er niet meer bij zouden geraken. Een dienster kwam naar ons toe, bevestigde dat we met twee waren en ging een tafeltje zoeken, waar we eventjes later aan konden plaatsnemen. Jammer genoeg was de enige vrije tafel vlak onder het grote televisiescherm waar constant verschillende dingen over Gundam op getoond werd, van “wie is deze Gundam Pilot?” tot allerlei Gundam-commercials van de serie en merchandise en live-action instructievideo’s over het besturen van een Gundam.

Bestellen gebeurde aan de bar en er waren verschillende dingen te verkrijgen; drankjes (zowel met als zonder alcohol), snacks, ijsjes en warme gerechten. Allemaal met een Gundam-touch. We namen een koude oolong thee, een ice coffee en een Gundam ijsje. We gingen terug zitten en wachtten met ons drinken totdat we ons ijsje zouden krijgen. Tijdens het wachten namen we het interieur van het café in ons op, dat gevuld wordt met text decals op een volledig Gundam-gestyled decor, aangevuld met ingekaderde, originele tekeningen.

Het is er eigenlijk niet zo enorm groot, maar volgezet met tafeltjes en stoelen, die dan nog eens allemaal bezet waren, net zoals die in de rokersafdeling (ja, we waren toch wel een beetje verbaasd dat het café een rokersafdeling had). Het Gundam café is razend populair, wat nog eens zal blijken uit wat we later opmerkten. Er kwamen om de zoveel tijd mensen binnen, waardoor het er nooit echt leeg werd. Opvallend was wel dat wij de enige buitenlanders waren.

Tegen een van de muren, rechts van het televisiescherm, stond een glazen kast met een hele verzameling Gundam modellen in, allen van  de RX-78-2 (zowat de standaard gundam die je overal ziet), en blijkbaar diens evolutie door de jaren heen.

Uiteindelijk kregen we ons ijsje. Het was een enkel bolletje vanille met mango ijs, omringd door blauwe, koude jelly en met op het bolletje ijs twee rode snoepjes, zodat het geheel echt Gundam uitstraalde – en het was enorm lekker. Samen met onze drinkbekers waar het logo van het café opstond – een Gundam hoofd, natuurlijk – maakte dit het geheel af. Van de bekers  konden we zelfs geen afscheid nemen, dus die hebben we maar gewoon mee genomen.

We waren nog wat aan het nagenieten van het ijsje en aan het slurpen aan ons drankje, toen ik de man van het koppel naast ons hoorde zeggen dat de wc er echt “cool” uitzag. Ik vertelde dit aan Kiyoshi en natuurlijk moesten we dus ook de wc’s eens gaan bekijken. En ja, ze waren Gundam, met rode muren, een halfautomatische wc met wc-bril die automatisch opengaat als je binnenkomt, etc. Met een “wauw”-gevoel kwamen we terug van de wc, dronken nog wat verder en gingen maar eens door.

Interieur: de Gundam-heid druipt er vanaf en ondanks de drukte was het leuk om er te zitten en om te zien hoeveel mensen er zijn die Gundam kennen en er fan van zijn.

Eten/drinken: goedkoop was het er niet, want we betaalden toch wel tegen de tien euro voor twee drankjes en een ijsje, maar het was wel lekker. De niet-alcoholische drankjes waren niet speciaal (op de Gundam bekers na), maar op de menukaart zagen we wel dat er bij de alcoholische drankjes vuurrode en felblauwe dingen waren, die er best wel spectaculair uitzagen. Alcoholische drankjes zijn natuurlijk wel een pak duurder.
Het eten bestond op zich uit allemaal eenvoudige gerechten, maar de afwerking maakte het wel speciaal, zoals groentjes die gesneden waren in bepaalde vormen. Het ijsje dat we hadden was niet goedkoop, bestond slechts uit een enkel bolletje, maar het was heel lekker.

Gundam ijs: 320 yen
Ice latte: 380 yen
Oolong thee: 250 yen

Bediening: het bestellen zelf was aan de bar en drankjes worden onmiddellijk meegegeven. Voor andere dingen wordt er een nummertje meegegeven en is het wachten aan het tafeltje totdat de bestelling klaar is, ze deze komen brengen en het nummertje weer mee nemen. Het duurde even voordat ons ijsje klaar was, maar dat was waarschijnlijk te wijten aan de hoeveelheid volk dat er op dat moment was en dat er toch wel veel mensen voor een warme maaltijd kwamen. Er waren op het eerste zicht niet veel diensters (we zagen er niet meteen een man werken, tenzij die zich in de keuken verborgen hield), dus het is mogelijk dat de traagheid van maaltijden de schuld is van te weinig werkkrachten, in combinatie met drukte. Het kan best zijn dat het in de voormiddag en namiddag sneller gaat, wanneer de bestellingen voor warme maaltijden minder talrijk zijn.

Op een blog had ik gelezen dat de diensters gekleed zouden zijn in kostuums ofwel van de “Earth Federation” of van de “Principality of Zeon”, waar we niets van gezien hebben. In de plaats daarvan gingen ze allen gekleed in het zwart, met het logo van het café op hun t-shirt.

Een dikke twee weken later kwamen we voor de eerste keer op een zondag in Akihabara en liepen we langs het Gundam Café. Voordien zei ik dat het café enorm populair is, en dit was een moment dat we dat nog eens merkten. De rij van wachtende voor het café was enorm en wij waren blij dat we er al eens waren geweest en ons er dus niet moesten bij zetten. Ik denk dat we er dan toch wel gemakkelijk een uur hadden gestaan. Het Gundam Café kan dus op een zondag best gemeden worden.


Officiële website: http://g-cafe.jp/index.html

Forum wijziging

Sorry voor het ongemak, ik wijzig het forum van bbPress naar Simple:Press omdat bbPress iets te gelimiteerd was. Nog eventjes geduld en het nieuwe forum zal opengaan

Update: Het nieuwe forum is opgesteld en werkt naar behoren, massaal registreren zou ik zeggen 😀

Dadada-dan Tenko, Roosendaal (NL)

Dadada-dan Tenko, Roosendaal (NL)Tenko combineert een originele dansstijl, gebaseerd op Japanse traditionele stijlen maar toch anders, met taiko (Japanse percussie) tot een apart spektakel. Meer info op de Tenko website.

Nippon Zasshi zal aanwezig zijn op het eerste optreden in Roosendaal, en ook bij het optreden in Antwerpen, zodat we Vlaanderen op de hoogte kunnen brengen van hoe het is nog voordat hun tour hier begint 🙂

Tourdata:

  • 2010/03/26 Roosendaal
  • 2010/03/28 Leopoldsburg
  • 2010/03/01 Bornem
  • 2010/03/02 Antwerpen
  • 2010/03/09 Maaseik
  • 2010/03/10 Heist-op-den-Berg

Meer info is te vinden op de respectievelijke data in de agenda

Dadada-dan Tenko: Tentekomai preview

Dadada-dan Tenko‘Tentekomai’
Hoe zit het met uw ritmegevoel?

28 februari t/m
10 april 2010 tourt de uit Japan afkomstige percussiegroep Dadada-dan
Tenko
 door Nederland en Belgie met een nieuwe show.
‘In ‘Tentekomai‘ komen de Japanse taiko (Japanse drums), zang
en dans samen.

Met
veel expressie en tomeloze energie spreken de muzikanten van Dadada-Dan
Tenko 
een taal die iedereen ter wereld verstaat. Zang, dans en ritmische
clownerie wisselen elkaar in rap tempo af. De jonge slagwerkers bespelen
de taiko met een gedisciplineerde precisie en perfecte timing. Naast
moderne muzikale acts vertolkt Dadada-Dan Tenko ook mythische
vertellingen, uitgevoerd in prachtige traditionele kostuums en begeleidt
door authentieke Japanse blaas- en snaarinstrumenten. Ook het publiek
speelt een rol in de show. Hoe zit het met uw ritmegevoel?

Wegens bewezen succes
toert Dadada-Dan Tenko voor de zesde maal door Europa. Van 28
maart tot 10 april 2010 is ‘Tentekomai’ te zien in de Nederlandse
en Belgische theaters.

Data


26 maart: Roosendaal (nabij de Nederlandse grens)

28 maart: Leopoldsburg

1 april: Bornem

2 april: Antwerpen

9 april: Maaseik

10 april: Heist-op-den-Berg


Meer info op Tenko.nl

Genji Monogatari

Genji Monogatari(源氏物語)

’s Werelds eerste moderne roman

Tot nu toe heeft Nippon Zasshi u geïnformeerd, foto’s getoond en events gepromoot, waarbij alles zich enkel in het heden en de toekomst afspeelt. Dat gaat nu veranderen, we duiken de Japanse geschiedenis in en gaan een dik millennium terug. Neem er gerust een lekkere kom thee of koffie en een koekje bij, want dit is een serieuze brok leesplezier!

Inleiding


Genji Monogatari -The Tale of Genji- is een roman die bestaat uit 53 hoofdstukken en zowat duizend bladzijden. Het verhaal werd geschreven door Murasaki Shikibu en werd voltooid in het jaar 1022. De roman verteld dat de waarheid over de menselijkheid niet het lot of de vergankelijkheid van het leven is, maar de tijd die voorbij gaat die zo dagdagelijks en belangrijk is.

Murasaki Shikibu (紫式部)

Murasaki Shikibu, in het Engels ook gekend als Lady Murasaki, was een Japanse schrijfster, dichteres en een hofdame aan het keizerlijke hof in de Heian periode. Murasaki betekend “violet” en is een naam die vaak in haar dagboek voorkomt. Haar achternaam, Shikibu, verwijst naar de positie van haar vader in het ministerie van Ceremonie en Riten (Shikibu Shō: 式部省).

Murasaki Shikibu werd geboren rond 973 in Kyoto in de Fujiwara-clan. Haar moeder stierf toen ze nog een kind was. Ze werd door haar vader opgevoed en kreeg een mannelijke opvoeding. Ze trouwde rond de leeftijd van twintig en kreeg een dochter. Over haar sterfdatum is niets met zekerheid gekend; sommigen zeggen 1014, andere tussen 1025 en 1031.

Murasaki schreef drie werken; Genji Monogatari, Murasaki Shikibu Nikki en Izumi Shikibu Nikki. Ze wordt tevens beschouwd als een van de grootste schrijfsters uit de Japanse literatuur.

Literatuur in de Heian-periode (平安) 794-1185

In de cultuur van de Heian-periode (平安) is er sprake van een erg hoofs karakter en een toenemende onafhankelijkheid tegenover het heersende Chinese voorbeeld. Voor Japan was het Chinees dan ook niet meer dan een geleerde schrijftaal, die slechts gebrekkig gekend was. Zodoende begon het gebruik van het Japans als schrijftaal toe te nemen, mede dankzij de uitvinding van het kana schrift; eenvoudige symbolen die de Japanse klanken konden weergeven. Vooral mannen maakten gebruik van het Chinees in een Japanse vorm; voor het opstellen van administratieve, godsdienstige en wetenschappelijke teksten. Vrouwen maakten gebruik van het Japans in privé-dagboeken en verhalen. Kennis van het Chinees werd dan ook als ongepast en onvrouwelijk gezien.

De wereld van de mannen en die van de vrouwen was geheel van elkaar gescheiden. De hofdames behoorden tot de heersende klasse, maar ze hadden geen enkele macht. Ze leefden afgescheiden van de mannenwereld en hadden geen contact met de buitenwereld of wat zich daar afspeelde. Dit weerspiegelt zich in de verhalen die ze schreven. Er kwam nooit een personage in voor dat van een lagere afkomst was. Er werd niet gesproken over wat er politiek en sociaal aan de hand was. Het gewone volk dat lager stond dan hen kwam niet in de verhalen voor.

De Heian aristocratie

Het leven

Een van de belangrijkste elementen in het aristocratische leven in de Heian-periode was de nadruk op goede smaak. Er werd veel aandacht besteed aan dingen zoals het schrijven van een brief en het houden van ceremonies. Religie werd kunst en kunst werd religie, waarin er niet veel gekeken werd naar iets als kwaad, zoals er vaak geen onderscheid werd gemaakt tussen goed en kwaad. Waar ze echter wel mee zaten waren problemen die te maken hadden met gedrag tegenover de gemeenschap.

Bijgeloof was zeker aanwezig; natuurrampen en ziektes die geen verklaring leken te hebben waren elementen waarvoor ze zich naar hun geloof moesten wenden.

Volgens het shintoïsme heeft de Japanse ziel een “zonnige” kant die zich richt naar plezier en de zuivere krachten van de aarde. Het Boeddhisme heeft het over de “sombere” kant en brengt daarbij het lijden in het leven naar voren. Murasaki combineert deze twee elementen en daarin ligt de kern van haar kunst.

Het Boeddhistische standpunt brengt de gevoelens van droevig zijn, medelijden en sympathie voor de dingen. Er is een verbinding tussen schoonheid en verdriet in de wereld, want de mooiste schoonheid is die die het kortste leven heeft; het leven vloeit weg met het plezier, alles is vergankelijk. De veranderlijke elementen van de natuur geven een antwoord op de menselijke emoties en passies. Zo wordt in Genji Monogatari een hoogtepunt bereikt na de vereniging van plezier en verdriet.

De liefde

Liefde in de Heian aristocratie bestond uit een gedetailleerde code van beleefdheid. Deze was zeer strikt op het vlak van het schrijven en beantwoorden van gedichten, maar laks voor mannen die ten volle van hun leven wilden genieten. In de romans uit die tijd kan gezien worden dat het voor een dame moeilijk was om een man van goede afkomst te weigeren wanneer die haar benaderde via de regels van de poëtische beleefdheid. Een man werd echter gemakkelijk verliefd wanneer hij niet meer dan een glimp opving van lange haren of de mouw van een kimono.

De verering van schoonheid en het zoeken naar plezier waren belangrijk in het leven aan het hof in de Heian-periode. De morele gewoontes waren zelfs zo dat een meisje dat lang een maagd bleef, bezeten zou zijn van een kwade geest. Hierdoor wou geen enkele familie haar in hun kring opnemen. Dat liefde en avonturen op dit gebied vaak zorgden voor jaloezie, is ook in Genji Monogatari merkbaar. Jaloezie is de donkere kant van liefde; het verlangen naar het absolute en het eeuwige dat in liefde zit, komt samen met de zekerheid dat liefde niet kan blijven duren en dat men niet kan ontsnappen aan de dood.

In de Heian-periode was het niet verwonderlijk dat vrouwen hun jaloezie bitter uitdrukten, aangezien het een mannenwereld was waarin een man vele concubines kon hebben en het initiatief voor een avontuur altijd aan hem was.

Genji Monogatari

Murasaki Shikibu en Genji Monogatari

Het was niet opmerkelijk dat een vrouw in haar tijd uitblonk in het schrijven van dit soort liefdesverhalen. Voorheen werden er enkel korte verhalen geschreven met een romantisch karakter dat ver van de realiteit en het dagelijkse leven stond. Het verhaal is zeer realistisch in die zin dat mannen en vrouwen in hun dagelijkse omgevingen voorgesteld worden, samen met hun gevoelens en emoties, hun fouten en hun zwaktes. Met het verhaal probeerde Murasaki niet om mensen te shockeren; er zijn slechts enkele dramatische scènes en tevens maar enkele miraculeuze en bovennatuurlijke elementen aanwezig. Murasaki vloeit in haar schrijfstijl gemakkelijk over van de ene naar de andere scène en dankzij haar oog voor compositie van het verhaal en de opbouw, geeft dit een goed beeld van het leven en de gemeenschap in Kyoto in de Heian-periode. De personages krijgen een duidelijke karaktertekening en een psychologische evolutie. Er zijn dialogen en beschrijvingen met als verhaallijn de liefdesavonturen van de schitterende prins.

Hikaru Genji

Hikaru Genji (光源氏) was de zoon van een mikado, verwekt bij een concubine die door jaloezie wegens haar persoon ziek wordt en sterft. Wanneer hij opgroeit wordt Genji een aantrekkelijke man die een zeer goede positie bekleed. Zijn geschiedenis bestaat voornamelijk uit ontelbare liefdesaffaires en zijn huwelijk met Murasaki, een vrouw waarvan hij weet dat ze al zijn respect waard is. Op de leeftijd van 51 sterft Genji.

Murasaki geeft echter een geïdealiseerde weergave van het personage Genji; zijn voorkomen en talenten, zijn artisticiteit en zijn verfijning worden zeer overdreven. Hoewel hij ook bekend staat als een goed minnaar, blijft hij vaak schuldig en heeft hij zonden waarvoor hij boete moet doen.

Het verhaal

Het verhaal is tevens een roman over het aristocratische leven; personages met status spreken en handelen naar hun stand. Genji Monogatari is geen moeilijk werk en moet voor tijdgenoten van Murasaki gemakkelijk verstaanbaar zijn geweest. Door de tijd heen zijn er echter betekenissen veranderd en is in het heden niet zo eenvoudig meer. Genji Monogatari behoort tot de tijd en het land van de auteur.

Er wordt in het verhaal een duidelijk beeld geschetst van het leven aan het hof en van de aristocratie in de tiende eeuw. Dit gebeurt in details over het dagdagelijks gebeuren aan het hof en de personen die er leven, samen met hun psychische relaties. Het beeld dat gegeven wordt was zeker niet van toepassing op het grootste deel van de Japanse bevolking.

Het werk kan als twee delen bekeken worden: de eerste 41 hoofdstukken handelen over het leven van prins Genji aan het hof. Zijn liefdesleven met zijn stiefmoeder Lady Fujitsubo, de dood van zijn vrouw Murasaki, zijn promotie aan het hof, zijn verbanning en terugkeer worden allen behandeld. Ondanks het feit dat Genji twee echtgenotes had, had hij affaires met andere vrouwen, die behandeld worden als verschillende kortverhaaltjes in het grote geheel, met daarin een biografie van de hoofdpersoon. Het leven van Genji wordt geheel behandeld; van zijn geboorte tot aan zijn dood. De laatste dertien hoofdstukken gaan over de voorspoed van de personages die overblijven na zijn abrupte dood die echter nooit in het verhaal zelf beschreven werd.

Hoofdstuk 1 tot 33

Hikaru Genji wordt geboren als de zoon van de keizer en een concubine. Op de leeftijd van twaalf huwt hij met de dochter van een hoogstaande aristocraat, maar hij kan niet zo goed met zijn echtgenote overweg en zoekt zodoende zijn liefde en gezelschap elders. Hierdoor wordt zijn jaloerse echtgenote overgenomen door een kwade geest en sterft ze nadat ze een zoon op de wereld brengt.

Genji wordt gedwongen tot ballingschap in Suma nadat zijn affaire met de favoriete concubine van de keizer aan het licht komt. Daar ontmoet hij een jonge vrouw die hem zijn enige dochter schenkt. Na drie jaar wordt Genji echter teruggeroepen naar de hoofdstad. Na verloop van tijd krijgt zijn dochter de titel van keizerin.

Hoofdstuk 34 tot 41

Er worden plannen gemaakt voor het vieren van de veertigste verjaardag van Genji. Deze trouwt met de derde dochter van de keizer Suzaku. Een eerdere aanbidder van zijn nieuwe echtgenote kan haar echter niet vergeten. Dit eindigt in een eenmalige ontmoeting tussen beiden waaruit een zoon geboren wordt; Kaoru. Hij wordt door Genji als zijn zoon aangenomen. Dit tweede deel eindigt met Genji, rouwend over de dood van zijn geliefde Murasaki.

Hoofdstuk 42 tot 54

Dit deel begint met de aankondiging van de dood van Genji. Diens plaats wordt ingenomen door zijn aangenomen zoon Kaoru en zijn kleinzoon. Later gaat Kaoru naar de broer van Genji, waar hij verliefd wordt op diens oudste dochter. Kaoru wordt afgewezen, waarna de vrouw sterft. Kaoru wordt echter opnieuw verliefd, deze keer op een andere dochter die erg lijkt op de overleden dochter. Zij heeft daarmee echter twee aanbidders en kan niet kiezen tussen beiden. Ze probeert zichzelf te verdrinken en na deze mislukte zelfmoordpoging probeert ze een religieus leven op te bouwen. Het verhaal eindigt met haar onzekere toekomst.

Over Genji Monogatari

Genji Monogatari mag zeker een roman genoemd worden, gezien de diepgang en de psychologische complexiteit van het verhaal. Objectieve beschrijvingen, woorden en gedichten van de personages, samen met hun meest diepe en persoonlijke innerlijke gevoelens worden met elkaar vermengd. De indrukken en gedachten van Murasaki liggen dan ook dicht bij die van haar personage Genji, waardoor ze duidelijk aanwezig is in het verhaal. Met een beperkte woordenschat geeft ze de nauwe wereld van de roman weer; suggesties worden gegeven door hints in de plaats van rechtstreeks.

In het eerste deel van de roman zijn er stukken die slechts vaag met elkaar verbonden zijn, maar in het tweede deel wordt de structuur strakker. Er zijn geen bovennatuurlijke elementen aanwezig en boeddhistische ceremonies worden enkel beschreven omdat ze deel uitmaken van het dagelijks leven. Tevens wordt de emotionele conditie van de mensen gegeven; ze weten dat ze slechts een enkele keer op aarde zullen zijn. In het verloop van het verhaal verandert de natuurlijke en sociale omgeving, zoals de veranderingen in de menselijke emoties. De mens volgt een bepaald lot vanaf de kindertijd tot de volwassenheid en laat zijn persoonlijkheid in dit proces zien. De personages komen dan ook in confrontatie met omstandigheden die ze eerder in hun leven hebben meegemaakt.

Van de meer dan vierhonderd aanwezige personages in Genji Monogatari zijn de dertig belangrijkste de enige die gekarakteriseerd worden met psychologische eigenschappen en realisme. Tevens worden er doorheen het verhaal personages geïntroduceerd die nog niet actief verschenen zijn en worden er vage hints gegeven naar evenementen die soms pas vele jaren later zullen plaatsvinden.

Boeddhisme in Genji Monogatari

Boeddhistische rituelen vinden hun plaats in het verhaal waarbij de klemtoon voornamelijk op het dagelijkse leven ligt. Er heerst een sfeer van melancholie over het voorbijgaan van de tijd en de vergankelijkheid van alles rondom de personages. Deze levenswijze is sterk door het boeddhisme geïnspireerd. Hierbij komen de rituelen aan bod die dingen verzekeren zoals genezing en de uitdrijving van kwade geesten. Tevens is er een filosofische achtergrond, hoewel er ook minder opvallende invloeden van het confucianisme te vinden zijn. De invloed van het boeddhisme is vooral te vinden in het feit dat het verhaal begint en eindigt met twee liefdesaffaires, wat wijst op de oorzaak–gevolg situatie.

De volle maan betekent tragedie in Genji Monogatari; de drie belangrijkste vrouwen in het leven van Genji sterven allen op de dag van de volle maan of er vlak voor. Hierin worden ze overgenomen door de geest van een vierde vrouw die gek is van jaloezie, door de maan van de lunar month. Deze wordt geassocieerd met tragedie en brengt bij elke verschijning mistroostigheid en terreur.

Genji Monogatari in het heden

Heden is Genji Monogatari nog steeds erg actueel. Dit wordt bewezen door de hierop gebaseerde films, manga’s en anime series die nog steeds gemaakt worden. Enkele films werden geregisseerd door onder meer Kozaburo Yoshimura in 1951 en Kon Ichikawa in 1966. Een animatiefilm werd geregisseerd door Gisaburo Sugii in 1987, maar is echter geen complete versie van het verhaal en gaat slechts over de eerste twaalf hoofdstukken van de roman. In 2001 werd er een nieuwe film gemaakt door Tonko Horikawa waarin alle personages door vrouwen gespeeld worden.
Waki Yamato werkte van 1980 tot 1993 aan de manga “Asaki yume mishi: Genji Monogatari”, die later gedeeltelijk in het Engels werd vertaald. Andere manga’s als “Gekka no Kimi” van Ako Shimaki zijn gebaseerd op de Genji Monogatari.

Dit jaar werd in Japan het duizendjarig bestaan van de roman gevierd. Er bestaat tevens nog steeds twijfel en onzekerheid over de precieze datum van voltooiing van Genji Monogatari en of deze wel voltooid is. Naar deze twee vragen wordt er tot op vandaag nog veel onderzoek gedaan.