Review: Abunai! 2016

‘Abunai!’ is het Japanse woord voor gevaar, en het gevaar zat hem op de Brusselse ring, toch voor die ene automobilist waardoor ik wederom naar traditie de openingsceremonie heb gemist van dit fantastisch Nederlands festival over de Japanse cultuur.

‘Abunai!’ wordt georganiseerd door een vereniging zonder winstoogmerk en vertrouwt daarom veel op vrijwilligers. Het geeft je die aangename, vriendelijke niet commerciële sfeer, maar dit jaar liet de keerzijde van die medaille zich iets beter voelen. Veel activiteiten werden afgelast of verplaatst naar een ander tijdstip of lokaal wegens problemen zoals ziekte en miscommunicatie. De vereniging heeft haar best gedaan om dit zoveel mogelijk te melden met affichering en sociale media, maar gekluisterd aan je programmaboekje viel het niet zo direct op. Te veel heeft mijn planning hier gelukkig niet onder geleden, ze was dan ook niet zo vol geropt als de voorgaande jaren. Vier jaar op een rij ‘Abunai!’ bezoeken zorgt ervoor dat je bepaalde lezingen wel al gezien hebt en er waren wat minder algemene lezingen over Japan (niet-pop-cultuur), wat juist mijn kopje (matcha) thee is.

Heb ik me dan verveeld tijdens die openingen in mijn planning? Neen! ‘Abunai!’ is groter dan de tijdstabel laat blijken, en zeker nu er een extra stuk van het Koningshof hotel gebruikt wordt. Doorlopend op de dag kan je gaan videogamen, knutselen, tekenen, shoppen, zingen, airsoften, boardgamen, shogi, go en mahjong spelen. En dat laatste heb ik vaak met vrienden gedaan. En dat is één van de dingen waar ‘Abunai!’ om draait. Samen zijn met anderen en het plezier van je leven hebben (duidelijk geen inspiratie van het ‘Abunai!’ filmpje van dit jaar opgedaan).

Wat heb ik nu eigenlijk allemaal op ‘Abunai!’ gedaan buiten veel mahjong gespeeld? Wel ik had een wat mindere start met een lezing over esthetica. Persoonlijk ben ik er niet slimmer van geworden en ook al werd het in het begin uitgelegd, begreep ik niet wat die lezing op ‘Abunai!’ deed. Daarna kwam alles weer goed, want het was tijd voor de ‘Suger rush night’ van  de winkel ‘Tofu Cute’. Sterk bevooroordeeld door hoeveel ik van de winkel en de entourage hou, kan ik niet anders zeggen dan dat hun panels zoals de ‘sugar rush, snack tasting’ en de ‘Panda-Chan meet & greet’ mijn topmomenten van het evenement zijn.

Geen zorgen, ik heb niet enkel snoep zitten vreten op ‘Abunai!’. Ik heb ook wat volwaardiger voedsel gemaakt. Zoals een Pikachu-kyaraben, onigiri’s met zalm en rijst, en een ‘melon pan broodje’. Ook mijn avondmalen waren volwaardig dankzij het buffet in Koningshof waarvoor ik vouchers heb gekocht. Vrijdag ben ik in thema begonnen met rijst, zaterdag aardappelen en/of pasta en zondag om het einde te vieren frietjes. Er werd ook zoveel mogelijk geprobeerd om met vegetariërs rekening te houden, ook in de voedselworkshops. Met al dat eten mag ik ook niet vergeten het lekkere ontbijt van mijn hotel ‘Hampshire’ (parkzicht) in Veldhoven te vernoemen. Zoals vorig jaar was het verblijf daar goed, enkel een ijskastje miste ik wel met het warme weer. Gelukkig dat ‘Abunai!’ de airco extra hard heeft gezet en zoveel mogelijk zijn best heeft gedaan om gratis water te voorzien. Een lekkere ‘bubbel tea’, matcha-ijsje en milkshake van zwarte sesam waren ook niet mis met dat warme weer.Het waren drie dagen vol belevingen, te veel om het je allemaal te vertellen. Je moet gewoon in 2017 zelf gaan. Ik zal je het thema al verklappen. Het is iets waar ikzelf al helemaal naar uit kijk, helemaal mijn ding, want sci-fi-gewijs zoals het thema van dit jaar gaan we terug in de tijd naar een tijd van samoerai & geisha met ‘History in the making’.

Tsunacon 2012

Op zondag 12 februari zakte de Nippon Zasshi crew af naar Rotterdam, Nederland voor de nieuwste editie van Tsunacon. Met een nieuwe en grotere locatie waren de vooruitzichten veelbelovend. Vooruitzichten die jammer genoeg niet helemaal aan de realiteit konden voldoen. 

 Waar de 3de -en vorige- editie van Tsunacon plaats vond in een klein theatergebouw in Sliedrecht, was Tsunacon voor zijn 4de editie verhuisd naar Rotterdam, waar een groot universiteitsgebouw werd gebruikt als nieuwe locatie. Gezien er bij de vorige editie een duidelijk te kort aan plaats was, werd deze verandering van locatie met open armen ontvangen. Jammer genoeg hadden wij het idee dat ze misschien toch beter in Sliedrecht waren gebleven, want ondanks het feit dat de locatie gegroeid was, was de conventie zelf niet gegroeid. Dit zorgde er voor dat 

hetzelfde aantal activiteiten en grootte van deze activiteiten uitgesmeerd was over drie keer zo veel plaats. Dit zou misschien opgelost kunnen worden door de locatie wat aan te kleden, wat de kilte iets zou maskeren. 
Er was een geweldige video-room met groot podium, dat helaas niet veilig genoeg leek te zijn voor een cosplay wedstrijd, waardoor deze dus -op voorhand al- werd afgeschaft. De kwaliteit van aanwezige cosplays werd hierdoor toch iets of wat beïnvloed.

Al bij al was dit natuurlijk niet zo erg, erger was eerder de voedselvoorziening. 
Een kort interview met iemand van de Tsuna-Crew, leerde ons dat er slechts op een enkele plaats eten en drinken verkocht mocht worden, wat zorgde voor een verschrikkelijk lange rij, waarbij mensen vaak één tot twee uur stonden te wachten alvorens het aan hen was. Aangezien de conventie op een zondag plaatsvond, was er buiten in de buurt geen eten te vinden -zeker voor wie er zijn weg niet kende- waardoor de rij enkel groeide en ook de snack-automaten niet gespaard bleven.

Natuurlijk was het niet allemaal slecht; er was weer veel te vinden in de dealer-room, er was een leuke “guess the anime trivia” en “10 voor Akihabara” quiz, een AMV wedstrijd waar echt wel pareltjes van AMV te vinden waren en meer. Zelfs de karaoke werd voor een keer niet gemeden door enkele Nippon Zasshi medewerkers met podiumvrees.
Wat niet was veranderd, was de grote inzet en behulpzaamheid die getoond werd door alle medewerkers en de organisatie die dit evenement mogelijk maakten.

Maar hoewel het al bij al toch wel een geslaagde Tsunacon was, konden vele punten beter en hopen we dat hier naar volgend jaar toe aan gewerkt wordt zodat voor Tsunacon 2013 niet enkel de locatie groter is, maar ook de conventie zelf. 

Nog een klein puntje van kritiek, onze bestuurder was een beetje geïrriteerd omdat er geen informatie was i.v.m. parking, qua betaling wat als gevolg had, dat we voor een gesloten bareel stonden en pas na het insteken van het kaartje tot de constatatie kwamen dat er een som van 10 euro moest betaald worden.

Hydra door Miyamoto Kano

Hydra

type | manga
jaar | 2005
auteur | Miyamoto Kano
genre | Yaoi/romance

[rating:4.5] | originaliteit 
[rating:4.5] | kwaliteit
[rating:4.5] | verhaal
[rating:overall] | score

Voor wie de clichés beu is en zoekt naar een realistisch verhaal is Hydra een goede aanrader. Net zoals het verhaal is ook de tekenstijl niet zoals de meeste manga’s.

Het begint allemaal wanneer Hitomi de nieuwe leerling op school ontmoet, Ryuu. Benieuwd naar de geruchten over een tattoo op Ryuu’s rug raken komen de twee steeds meer in contact met elkaar. Er vormt een vriendschap tussen hen, maar de facinatie voor Ryuu begint voor Hitomi aan te voelen als een begin van een ander gevoel. 
Voor Hitomi kan beseffen wat er hij allemaal voelt, verschijnt Hikaru in hun leven.
Hoe reageren ze op de veranderingen in hun leven? Zal Hitomi zijn gevoelens durven aanvaarden?

Een ontroerend verhaal dat je helemaal meesleept en waar je maar niet genoeg van kunt krijgen.

Persoonlijk vond ik dit een van de beste Yaoi verhalen die ik ooit heb gelezen, het bevat niet de clichés en typische situaties die je tegen komt in andere manga’s, dat is wat het zo speciaal maakt. Het feit dat de tekenstijl anders is dan de meeste manga’s vond ik ook heel verfissend en interessant.

Voor wie na het lezen er nog niet genoeg van kan krijgen is er ook nog het vervolg: Rules.